bugünlerde ben;

kitap okuma çabalarım işe gidiş aralarında devam ederken, ördüğüm çanta son hali bu resimdekinden biraz daha ilerlemiş hali ile olduğu gibi duruyor :) işim biraz yoğun, çok iş olmamasına rağmen muhasebesel işler bilirsiniz hep devam eder.. eskiden pek anlamazlardı iş yoksa neden muhasebe yoğun olur diye.. şimdi de pek anladıkları söylenemez ama en azından mesleğe uzak yakın tanıdıkları olanlar biraz daha anlayışlı :) 

tükenmişlik sendromu:

Her sabah olduğu gibi bu sabah da işe gitmek için zar zor uyandınız. Yine sanki hiç uyumamış gibisiniz, dinlenmiş, rahatlamış gibi hissetmiyorsunuz. İşe gitmek zorundasınız, kolunuzu kıpırdatamıyorsunuz. Ne giyinmek ne de kahvaltı yapmak içinizden geliyor. Yüzünüzü bile yıkamak istemiyorsunuz. 

Oturup kaldığınız yatağın ucundan, boş boş bakarken gözünüz baş ucunuzdaki saate takılıyor, saniyelerin hızla ilerlediğini görüyorsunuz, içiniz daha da sıkılıyor. Elinize geçirdiğiniz en rahat kıyafeti giyiyor ve kapıdan çıkıyorsunuz. Kimsenin suratını görmek, kimseyle konuşmak istemiyorsunuz. 

Yoğun bir huzursuzluk, kızgınlık, mutsuzluk, çaresizlik duygusu yaşıyorsunuz. İşyerinize geliyorsunuz ama kendinizi hiç buraya ait hissetmiyorsunuz. Masanızın başına oturuyorsunuz, içinizden mırıldanıyorsunuz: “Bu tam bir işkence.” Tükenmişlik sendromu yaşıyor olabilir misiniz?

kalem'in varmı?

hani bir türkü vardi bakkal amca bakkal amca un'un varmi? diye başlayıp ne duruyorsun helva yapsana ile biten
. bende o bakkal gibi oldum ya çok saskinim.. Kalem var bende bunlar gibi cici ve çeşit çeşit defter dersen vaarr.. Kitaplar da ama çalışan insan yok.. ne duruyorsun diye soruyorum kendi kendime ders çalışsana.. Olmuyor ya neden bilmiyorum.. Dün ve bugün sinavim var benim.. zira bir aydır bu durum ile  yaşıyorum, yapılacak ve gidilecek herşeyi sınavdan sonraaaa diye başlayan cümleler ile erteliyorum.. gelgelim ders de çalışabildiği de yok bu nilgün'ün :)))))
neyse ben gideyim birseyler yiyeyim de son bi hamle birkaç konuya bakayım bariii...

Sınava girecek olan herkese allah yardım etsin.. Önce akıl sağlığı sonra zihin açıklığı versin..

fasulye makarnası ve hafif bir öğle menüsü;

bizim oralara özgü olduğunu düşünsem de bizde biliriz, bizde yaparız diyen vardır mutlaka.. ben yanına patates ilave edip, buharda haşladım fasulyeyi.. normalde suda makarna gibi haşlanır.. hemde fasulyeler hiç kırılmadan bütün olarak.. yani şekle sadık kaldım gördüğünüz gibi :) haşlama sırasında tuzu ilave edilir.. suda haşlandığında yine makarna gibi süzgece alınır, oradan da servis tabağına.. ben tenceredeki süzgecin üzerinden direkt servis tabağına aktardım ikisini birlikte.. ve son olarak üzerine mis gibi tereyağ eritilip gezdirilir.. tereyağ yerine soğuk olarak zeytinyağı da tercih edilebilir..

bir akşam mesaisinden;

fıstık'ların ofiste mesai vardı.. ayak altında dolaşmayayım ama size bir faydam dokunsun dedim halil ibrahim sofrasını kurdum :) yüzüklerim ve tişörtümle tam da adına yakışır bir sofrada barış abimizin şarkılarını da  söyleyip o'nu anmış olduk.. onu bir kere bile olsa göremedim, evine gittim ya geçenlerde öyle içerledim ki bu duruma.. sanki imkansızdı.. ama olmadı işte.. o zamanlarda şimdi de şarkılarını söyleye söyleye onunla birlikte yaşıyor gibiyiz sadece.. 

tişörtüm mü? o da koton'un bu sezonki ünlü serisinden.. daha değişik modellerde.. bence bir bakın kaçırmayın derim... 

bir fuar'ın ardından;

sağımda solumda marka model yazmayan tek foto bunu bulabildim :) burası fuar alanına yakın beylikdüzü'nde bir restaurant: muhtarın yeri..  servisi ve kalitesi ve canlı müzik programları ile bölgede sevilen bir mekan.. biz iş nedeni ile yaklaştık oraya bulduk gittik öneri üzerine, ancak kesinlikle o bölgede oturanların ve yolu düşenlerin uğraması gereken bir mekan! 

biz sevgili çin'li misafirlerimiz geldiği gece anadolu havasını yansıtacak bir mekan! diye ararken tavsiye üzerine gittik di.. masaya misafirlerimizin ülkesine ait bayrak bile geldi ki ben giriş salonda bütün ülke bayrakları var ne güzel dedim di ama masaya geleceklerini beklemiyordum! 

fuar zamanı başka ne mi yaptım; gelen giden misafirlerimize ikramlarda bulunduk, hal hatır sohbetleri ettik, sergilediğimiz ürünler hakkında bilgi verdik.. tüm bunları yaparken nerdeyse tam günde ayakta idik :) ayaklarımızın halini siz düşünün çünkü ben 19-25 pont topuklarla bütün gün dolaşan kızları düşünüyorum :))