oje: venüs'ün geçişi;

bugünkü manikürün esin kaynağı: Venüs'ün Güneş'e teğet geçmesi :) puanlar biraz daha küçük olsada olurdu ama en düzgün yuvarlak şekli zımba ile kağıt banta açarak elde edebildim.. zemin rengini sarı seçmedim, zira güneş sarı turuncu arasında olur ya ben orta bir renk yavruağzına dönük soft bir turuncu seçtim.. uygulaması a çok kolay, sadece aceleci davranmamak gerek yani sabırla bir miktar kuruduktan sonra bantları çıkarmak en doğrusu.. koruyucu olması içinde bir kat cila yani şeffaf oje sürdükmü tamamdır.. zeminde 85 turuncu Pastel, üzerinde 04 beyaz Pastel ve 01 şeffaf Pastel kullandım ve Pastel'in Nail Art albümü için facebook sayfasına gönderdim..

yaşayan değerlerimiz: Kâmuran AKKOR;

Klasik Türk müziği yorumcusu Gönül Akkor'un kızkardeşi. 1947 yılında İstanbul'da doğmuştur. 1968 yılından başlayarak, Sezen Cumhur Önal'ın sözlerini yazdığı Aşk Eski Bir Yalan, Kime Niyet Kime Kısmet, Seni Beklerim Öptüğün Yerde ve Reyhan şarkılarının yer aldığı 45'lik plaklarıyla ülke çapında üne kavuştu. Sonraki yıllarda pop müziğini bırakarak klasik Türk müziği yorumculuğu yapmaya başladı. Müzisyen Vasfi Uçaroğlu ile evlidir.

sohbetini ve şarkılarını dinlemek için radyolarınızda 91.0 (İstanbul)

internet üzerinden ise tıktık yapın.

kayıtlı eserlerini dinlemek için tıktık

oje: Greyfurt kokulu PASTEL;

bu yaza damgasını vuracak dediler ama başlamadan vurgu geçti bile :) serinin tamamını aldığımı söylemiş birini de denemiştim.. özellikle merak edilen kokusunun ne kadar kalıcı olduğu idi.. birinci gün full kokuyor.. ikinci gün tırnakları burnuna dayaman gerekiyor üç de birşey kalmıyor üzerine bir kat daha ince sürüyoruz yeniden koku devam ediyor az az.. beşinci gün yine koku sıfır.. bu denemeyi tarçınlı ile yaptım.. sırf sizin için :) zaten ojeyi sürdüğümüz gün çıkarmalı ve tırnakların hava almasını sağlamalıyız o yüzden normal kullanım süresi içersinde kokusu gayet de kalıcı!!! bu ikinci renk greyfurt aromalı.. rengi ve tonuda bir o kadar güzel...

kırklareli seyahati-3;

kuaföre gidiyoruz: ben burada gıdım mı çıkar? nasıl olur? ay tuşa basamadım! foto makine elimden düştü amaniiiin! derken bu seferde dudaklarımı ısırır gibi çıkmışım :) ya seviyorum ben kendimle barışık hallerimi.. genelde hep böyle abuk çıkılan fotolarını silen kimseye de göstermeyenler vardır :) ben yayınlıyorum bile :) eskilerde bir fotoğrafım var böyle onu bulsam da yayınlasam hep birlikte gülmekten krize girsek aslında fena olmaz :) neyse devam edelim biz, yola çıkmışız işte kuaföre doğru: dugi ben ipek'im ve gelin annesi.. önümüzde gelin arabası ikilik bir konvoy yaptık... bir taş attım pencereye tık dedi vay vay :))

unutulmayanlar: Orhan Boran;

Orhan Boran (d. 30 Haziran 1928, İstanbul - ö. 26 Mayıs 2012, İstanbul), Türk radyo ve televizyon sunucusu ve aktör.



1960'lı yıllardan itibaren, gece kulüplerinde Ayaküstü Gırgırı adıyla Türkiye'de ilk Stand-Up geleneğini başlatan ünlü mizah ustasıdır. Televizyonun henüz olmadığı radyolu günlerde, mükemmel Türkçesiyle kibar esprileri, unutulmaz pürüzsüz sesi, nezaketi ve beyefendiliğiyle tanınmıştır. Sivas Kongresi'nde Mustafa Kemal'e hitaben yaptığı mandaya karşı oluş konuşmasıyla meşhur olan askeri doktor Hikmet Boran'ın oğlu olup, Güler Boran'la evlidir.

kırklareli seyahati-2;

gittiğimiz akşamın gecesi gelin kızımıza süpriz kına gecesi yaptık: yemekten sonra hadi kalk süslen de biraz oynayalım dedik :) müzikleri açtık sonra bir anda tüller kınalar örtüler mumlar oo derken baktı ki bizim kız kınayı yakıyorlar bana :) ağlamalı olmayan bol kahkahalı bir kına yaptık hem geline hem de damada :) kayınanneye önceden haber vermiştik hazırlığını yapsın diye :) ama kız tarafına birşey dememiştik :) yani bol süprizli, bol fotoğraflı güzel bir anı olarak kaldı bize bu kına gecesi..

örtüler, eldivenler, kına gülleri, tüllü taçların hepsi hazır sadece ikramlık keseleri ben yaptım..

"bir taş attım pencereye tık dedi" gecenin favori şarkısı oldu :) zira vize'ye vardığımızda son ses açıp korna çalarak evin sokağına girmiştik, gelinde bize pencerden bakıyordu :)

kırklareli seyahati-1;

geçen sene nişanına gittiğimiz sevgili arkadaşımız çiğdem için çıktık yola: fıstık, d-Gu ve korik.. gidiş yolunda sadece bir kare fotoğraf var :) zira yağmur yağmıyor üzerimizden akıyordu! ve o anlarda sadece stres olduğumu sanıyordum ama demek ki korkmuşum ki foto çekmek aklıma bile gelmemiş... zaten de ne çekecektim ki? bırak sağı solu önümüzdeki yolu yoldaki şeritleri bile görmedik, göremedik..

iyiki vardın Karaoğlan!

Bugün 28 Mayıs 2012...
Merhum Karaoğlan'ın doğum günü...
Onu rahmetle ve özlemle anıyoruz. İşte yaşam hikayesi;

Türk siyasetinde Karaoğlan olarak tanınan Bülent Ecevit 28 Mayıs 1925’te İstanbul’da doğdu.
Bülent Ecevit, ressam Fatma Nazlı Ecevit ile doktor Mehmet Fahri Ecevit’in tek çocuğuydu.

1944 yılında Robert Koleji’ni bitirdi. 1944’te çalışma yaşamına girdikten sonra, işten ayırabildiği zamanlarda Ankara Üniversitesi’nde İngiliz dil ve edebiyatı, Londra Üniversitesi’nde ise Sanskrit, Bengalce, sanat tarihi bölümlerine devam etti. 1957’de de ABD’de Harvard Üniversitesi’nde sekiz ay incelemelerde bulundu.

günün kombini: yeşil & tarçın kokulu oje;

kontrol için çek defterini aldığımda baktım gene renk rengi çekmiş :) yani yeşil bluz giydiğimi bilmiş sanki :) ama kontrol öyle kolay olmadı: koca bir timsah geldi oturdu defterin üzerine :) neyseki bir limonlu takita attım ağzıma da biraz kendime geldim :) sonra yeşil kalemimle işraetledim: ok. ok. diye.. son olarakda yapılacak işler listesinden bir sayfayıda zımba sökücü ile ayırıp çöpe attım :)

ojeler niye yeşil değil diye sorduğunuzu duyar gibiyim: Pastel'in yeni serisinden tarçınlı'yı denedim bu günde ondan! süper kokuyor valla yarına ne kadar koku kalacak deneyip haber vereceğim size..

dünün kombini: denizci teması;

gıdı yok olmuş hahahaha demek ki poz vermek böyle oluyor :) öğrenmeye başladım sanırım :))

dünün kombini dedim çünkü dün giydim bu cicişleri.. flar rabia'nın hediyesi.. sabah bu uyumu yakalayınca ayağıma da kırmızı konverslerimi geçirip kot pantolon ile birlikte denizci konbini yapmış oldum.. çantam eskiden kalma annemin gençliğinden ve kırmızı beyaz lacivert boncuklu, fotosunu çekmeyi unutmuşum.. ve son olarak tırnaklarıda kombine göre boyadım: imalat hataları var ama olsun ben çok beğendim :))) 

ve günün son kombin parçası natali'ye giden kitabın kabı ve ayracı :) gece tamamladım ama sabah bu kıyafeti giyeceğimi bilmiyordum bu kadar tesadüf de görmemiştim :) 

lastikli jarse bir etek diktim ama poz vermeyi başaramadım :)

çeken için diyecek lafım yok ama poz veren çok acemi :) bu kadarmı kasılmış durur bir insan anlamıyorum :) turgut özal gibi bir gıdık yapmayı bu kadarmı başarırım ben :) hiç unutmam mezuniyet balosunda da çekildiğim fotolarda böyle çıkmıştım... gıdıya ve pozlara takılıp eteğimin kumaşının jarse olduğunu ve çok cici olduğunu söylemeyi unutmayacağım ama iki yanından bir dikiş aa yok yok tek yanından bir dikiş atıp eteklerini dümdüz kestim yani hiç kıvırmadım :) belinde yaklaşık 10 cm lik bir siyah lastik var o kadar.. lastik detay fotoları sonra gelicek benzer bir tane daha dikiliyor o zaman yayınlarım.. üzerindeki bluz tamamen bağımsız ama öyle olduki tam lastik hizasına kadar geldi ve lastiği kapattı.. gerek de yoktu ben lastik gözüksün istiyordum ama güzelde oldu demi? başka kısa bluzlarla da giyip bel detayını gösteririm söz :)

şarkı: mor lacivert; Adnan KOÇ;

[photo by nilgün komar]

mor lacivert duman gibi sislenirse güzel başın

dökülürken gözlerinden damla damla akan yaşın

bir buluttu geçti dersin acı acı gülümsersin

unutulmaz sevdamızı düşünürken derin derin

en sevdiğin şarkılarla sislenirse hayallerin

en sevdiğim şarkılarla ıslanırsa hayallerin

bir buluttu geçti dersin acı acı gülümsersin

sen değilsin yalnız kalan sen değilsin unutulan

götürse de seni sevgim zaman zaman uzaklara

bir rüzgardı geçti dersin gizli gizli gülümsersin

unutulmaz sevdamızı düşünürken derin derin

en sevdiğin şarkılarla sislenirse hayallerin

en sevdiğim şarkılarla ıslanırsa hayallerin