30 Ağustos Zafer Bayramımız Kutlu Olsun.. !!

Zafer Bayramı, Türkiye Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin ulusal bayramıdır. Her yıl 30 Ağustos günü kutlanır. Zafer Bayramı, 1922 yılında 26 Ağustos'ta başlayıp, 30 Ağustos'ta Dumlupınar'da Mustafa Kemal'in başkumandanlığında zaferle sonuçlanan Başkomutanlık Meydan Muharebesi'ni (Büyük Taarruz) anmak için kutlanan bayramdır. İşgal birliklerinin ülke sınırlarını terketmesi daha sonra gerçekleşse de, 30 Ağustos sembolik olarak ülke topraklarının geri alındığı günü temsil eder.

gönüldenele'de harika cicişler var, kaçırmayın;

üretimler yavaş gidiyor ama alım için yine bir atak yaptım :) daha doğrusu bulmuşken kaçırmak istemediğim bu cicişler ile karşılaşınca olanlar oldu.. sevgili gönüldenele'nin sayfasında satıyorum başlığında gördüğümde hemen almalıyım dediğim cicişler.. öyle hızlı olduki bende nasıl olduğunu anlayamadım :)
ilgilenenler için adres şurası

huysuzlar yastık oldu: bizim aile genişledi :)

hangi kısmını alsam, neresini ziyan etsem yada etmesem diye çok hesap edip sonunda bir kare parçasını koca kumaştan ayırıverdim! koca parça dediğime bakmayın yine ece'mden bir metro almıştım huysuz ailesinden ki bu benim taktiğimdir, ne yapacağımı bilemiyorsam hiç yoktan bir metre alır kenara koyarım beğendiğim kumaştan.. tabi sonra büyük bir işe giriştiğimde herhangi birinden o zamanda ah vahlar başlıyor ya neyse :) işte bu seferki küçük bir proje olunca geriyede epeeeey bir parça da kalıverdi :)

atölyeden sıcak sıcak: ajanda kılıfı;

ikiden birinci sıraya bu sabah girmeyi başaran bir ciciş :) deseni ters gibi dursa da, kullanım modeli itibari ile düz olduğunu hayal edin :) takılacak olan bir kurdele ile etrafı dolanarak minik bir fiyonkla kapatılacaktı eski tarz :) ancak dikerken düşündüm böyle yapmasamıydım diye o yüzden kurdelesini takmadım.. akşam çarşı turunda çıt çıt bastırmak için şansımı deneyeceğim.. "kumaş ince olmaz" derseler ki haklı olurlar içinde dolgu malzemesi yok :) o zaman kurdelesini takar sevgili fıstığa teslim ederim...
[kumaşı sevgili ece'den almıştım]

trabzon'da taş bir han: TAŞ HAN;

bilen bilir kemeraltı çarşısından başlanır alışveriş turuna.. zira akçaabat tarafından gelen minibüslerinde son duraklarının yani meşhur "moloz"un menzilidir aynı zamanda.. iş böyle olunca her kişi kemeraltı'ndan girer, kunduracılar, maraş caddelerini arşınlar ve uzun sokak'tan bir tur yapıp soluğu meydan parkında alır.. bu han'da işte bu güzergah üzerinde, kemeraltına girdikten ve buraya adını veren o meşhur kemeri geçtikten sonra sağda.. girişi çarşı bağlantılı olduğundan farkedilmiyor gibi.. ancak içeride harika bir yapı sizi karşılıyor.. beşyüz yılı aşkındır yaşayan bu eser ufak değişiklikler hariç orijinal halini koruyor ve çok bakımlı.. çürüsün diye terk edilen yada hor kullanılan bir çok eserlere göre çok iyi durumda.. 

film: Pİ'nin yaşamı;

sevgili pinuccia nın tavsiye ettiği ve ondan öncede adını duyduğum kitabın filmi :) yazarı: Yann Martel.. dayanamadım işte şekerim önce kitabı okumayı bekleyemedim.. pat diye buldum küt diye izledim filmi.. bugünüm biraz sakin olmasının da katkısı oldu.. oruç tutunca pasif hareket eder olduğum bir bugün ve bu yüzden masada boş kaldığım anlarda izledim bitti.. 

bu filmde de yaşam mücadelesi ve tek başına yapılan bir yolculuk var.. khan'dan farklı olarak o bu yolculuğa bilmeden ve amaçsız olarak çıkıyor.. sonra umudu olmasa da hayatta kalmak için mücadele ediyor ve kalıp kalamayacağını da bilmiyor.. tek arkadaşı; onu yemek isteyen vahşi bir bengal kaplanı.. 

soluksuz izlenecek bir film..
şimdi izlemek için tık tık

çiçekler, kekler, kediler ve bir çekiliş;

tesadüfen bir çekiliş ile yolum kesişti.. içerik kek pasta, tabi ki severim ama katılma nedenimin aslı içten bir davet ve kedili güzellikler.. kazanırsam fıstıkvepati'ye gidecek bu güzellikler için bana ve herkese bol şans diliyorum.. 

hadi sizde bir koşu bakıverin, katılıverin birtatlımolası'nın çekilişine.. :)

film: My Name is Khan/ Benim adım Khan;

insanların sadece iyi yada kötü olarak sınıflandırılacağına inanmış ve iyilik yapmanın, iyi olmanın her zaman en iyi taraf olduğunu bilmiş herkesten biraz farklı biri; Khan..!! 

karısına verdiği sözü yerine getirmek için yola çıkan ve bunu yapmadan da geri dönmeyen, ailesinin olduğu kadar bir ülkenin de kahramanı.. 

bir çok sahnesinde güldüğüm, ancak bir çok sahnesinde  de hıçkırarak ağladığım koca yürekli Khan'ın bu filmini mutlaka izlemelisiniz.. 

..şu anda filmin içinden çıkmış gibiyim.. 

izlemek için tık tık. 

misafir blogger: Hasibe İPEK;

sevgili hasibe yozgat'da ikamet ediyor.. nisan ayının ilk haftasından beri İstanbul'umuzda konuk.. bize de çokca gelip gitmesine rağmen çoğu vaktini kardeşi rabia sultan ile geçiriyor.. ne hoşgeldin partisi yapabildik kendisine nede güle güle dansı :) zira daha gitmedi ama son üç gün işte.. sayılı ya çabuk geçer birden kendimi Harem'de otobüsünün peşinden ona el sallarken bulabilirim.. güle güle git demek adettendir biliyorum ama ben sadece iyi ki gelmiştin demek istiyorum..!!! bir sonraki gelmende neler yaparız bilmiyorum.. neler konuşuruz bilmiyorum.. nelere ağlarız, nelere güleriz onu da bilmiyorum.. ama eğer hala burada yaşıyor isek seni bekliyor olacağımızı bil yeter.. çokca anımız oldu yine ama az fotoğraf karesi.. o mu bu mu şu mu derken; İstanbul ile özdeş bu Haydarpaşalı kareleri, son güzelliğimiz metromuz ile olan kareleri ve en çok da önemlisi ansızın planlanan, kısa ve gerik geçen Eminönü turumuza ait kareleri paylaşmak istedim.. gene gel olur mu?  ♥NK

ramazan'da bir lezzet de blog'lardan sofralarınıza olsun;

sofralarınızda yeni tatlar denemek hemde sosyal amaçlı bir yardımda bulunmuş olmak isterseniz hemen en yakın şuradan satın alabilirsiniz.. hepimiz karşılıksız bu görevde elimizden geleni yapmış olmanın mutluluğu ile çaba sarf ettik.. bu bağlamda kitapta emeği geçen bütün arkadaşlara ve liderimiz şefimiz Eyüp Kemal Sevin.'e ve editörümüz sevgili Ebru Atlan Tecirlioğlu ve sponsorumuz CocaCola ailesine tekrar teşekkür eder hayırlı ramazanlar dilerim.. 

ikinci teselli yastığı;

herşey bir önceki ile yine aynı ölçüde ve modelde yapıldı.. sadece kumaş farklı.. bu seferki kumaşım ilk çıktığından beri hayran olduğum.. bir zaman geçtikten sonra mutlaka benimde olmalı deyip aldığım ve hala kesmeye kıyamadığım istanbul temalı pamuk saten kumaş :) arkası düz kırmızı akfil.. kenar dikişini de bu sefer 1cm.den kırmızı renk ile geçtim.. tramvay genel olarak hakim desen oldu ve duvarımdaki minik panolarımla da çok güzel uyum sağladı.. baktım da odamın zebra deseni yerini istanbul desenine mi bırakacak diye bir an endişelendim.. yok yok yoookkk öyle kolay olmaz bu iş demi?

en sadesinden bir pike;

evet evet en sadesi sanırım bu :) kenarı biye ile temizlenmiş kendinden desenli bir pike.. olsun her yanında danteller, püsküller olacak da ne olacak? yıkanması ayrı dert, ütülemesi ayrı dert.. yatarken süslemeler ile başetmek ayrı dert :) en iyisi sade olan dimi... ya bu kadar da karalama olmaz demeyin bende bunaldım iş birikmesinden ve en hızlı olabilecek model buydu ne yapayım! ve aslında bakarsanız çok da kullanışlı.. salt pike oluyor elinizin altında diğer gereksiz detaylar değil.. hem modern ve sade oda dekorasyonları içinde ideal.. her renk ile kombilenebilir biyeler seçilirse çok daha kullanışlı olur.. daha öncede denizci desenlisini yapmıştım yayınladım mı inanın hatırlamıyorum.. siz izleyin ben gidip bir araştırayım..