pano: söz uçar yazı kalır;

yıl 2010, staj başlatma kursuna gittiğimiz sıralar, arkadaşım koray'ın annesine bulgur pilavı resitaline gitmiştik.. hem bulgurun keyfine varıyordum hemde gözüm mutfak duvarındaki yazıdaydı.. arkadaşımın annesi için önemli olan yazı, çok da manalı idi.. bilgisayar çıktısı poşet dosya ile duvara tutturulmuş bu yazı gözümde başka bir şekil alıverdi birden bire.. sözler zaten beni derinden etkilemiş kendimden çok şey bulmuştum o kısa dört satırda.. hele bir de hayalimde başka bir şekle büründüğünde çok daha güzel olacak diye düşündüm.. zaman.. derim hep bir işi yapmak için en gerekli olan birinci malzeme; zaman.. yazıyı yanımdaki defterime not ettim o gün, yakın bir zamanda da malzemeleri temin ettim ancak işlemesini yapmak iki yıl sonra kısmet oldu.. bir yıldan fazlada çerçeve için bekledi ve geçen hafta nihayet bu şekle geldi  :) şimdi sahibine gitmek için gün sayıyor.. sanki zaman bizi idare ediyor..

ev-mek çalışmalarından mahsuller-1 ;

saatleri uymadığından ismek'e gidemesek de evde ev-mek yaparız dedik ve geçen hafta sonu nerdeyse tam mesai elişimizler ile kuzenin evinde toplandık.. haftaiçi de bu çalışmalara devam ettik :) herkesin elinde bir iş harıl harıl çalıştık.. bilmeyen bilene sorarak.. sıkılan sıkılmayan iş devrederek işledik durduk.. tel kırma.. örgü.. etamin.. bu ciciş için artık ipi kuzenim nurcan verdi, ben başladım, örgüye yeni heveselenen gizem ördü, emine tamamladı :) üzerindeki çiçekleri yüncüde çok beğenip aldığım ipliklerden tığ ile yaptım.. basit dört yapraklı tığ işi çiçek.. böylece minik eda'mıza bir boyunluk yapmış ve gizemin ilk denemesini ölümsüzleştirmiş olduk..  

çarpı çarpı: salyangoz;

sanırım yıllar önceydi :) ne zamandı? şu zamandı! bu zamandı derken buldum eski yayını: geçen sene mayıs ayında işlemişim minik etaminleri.. banyo dekoruna uygun olunca oradaki yerlerini almış ve aciliyetten makinenin üzerine de bir örtü gereksinimi ortaya çıkmıştı.. hal böyle olunca etamin işlemeyi sevdiğimden desenlerden birini seçerek işlemiştim.. onu bitirimek de sanırım ekim gibiydi.. sonra tek desen az mı oldu? kenarına bir desen daha mı yapsak? bilmem ne.. derken geçen sabahladığım gece ona da bir el attım ve hemen köşelerini çevirip kenarlarını kıvırdım ve makinede diktim... ütüledim serdim oooooooohhhh dedim :)

çarpı çarpı anahtarlar;

taaa eski evindeyken söz vermiştim fıstığıma, anahtarlık boyayacaktım :) geçen aylarda boya almaya gittiğimde bu objeyi buldum du.. her zamanki modellerden olmasın diye değişik bir şey arıyordum zaten.. sonra nasıl yapacağıma karar vermek de zamanımı aldı :) birgün sevgili banu ablam anahtarlar işlemiş şablonlarını paylaşmıştı.. hatta isteyene mail atabilirim demişti! desenleri aldım tabiki mail ile ama elimdeki anahtara uyduramadım hiçbirini :( nasıl etsem nasıl diye çok plan yaptım en sonunda elimdeki anahtarın birebir işlemesini yaptım :) diğer desenler başka projeye kaldı artık......

mutfağımızdaki inek ailesi :)

günlerden soğuk bir kış günüydü.. sultan'ım elinde bir süpriz ile çıkagelmişti bizim ofise! işte o gün kenarından köşesinden gördüğünüz süprizi nihayet bütün olarak görebiliyoruz :) neden mi: içine elyafını koyup çerçeveye sabitleme işini ancak bitirebildim de ondan :) askısını da taktım sadece duvara bir çivi çakma işi kaldı.. bu hali ile mutfağımızda yerini aldı bile..

ellerine sağlık sultan!!!!